search

ΑΡΘΡΑ

Έξι λιγότερο γνωστές ιστορίες από έξι τραγούδια του καταλόγου των Arctic Μonkeys, τα οποία –σχεδόν βέβαια– θα απολαύσουμε ζωντανά στο επερχόμενο live τους στη Μαλακάσα, την 1η μέρα του Rockwave Festival 2018 (Παρασκευή 6 Ιουλίου)...

Έπρεπε να φτάσουμε στο σωτήριο έτος 2018 μ.Χ. για να ικανοποιήσει η γενιά μου (περίπου) ένα από τα μεγαλύτερα συναυλιακά της απωθημένα (κλισέ): ο Alex Turner και οι τρεις συνοδοί του –κάπως έτσι μοιάζει πια η «φάση»– θα δώσουν το πρώτο τους live στη χώρα μας, την Παρασκευή 6 Ιουλίου, ως headliners (αυτό έλειπε) της 1ης μέρας του φετινού Rockwave Festival. Μπορεί στην πορεία της καριέρας τους να κέρδισαν φανατικό κοινό που νομίζει ότι το AM (2013) είναι το ντεμπούτο τους, και να έχασαν αντίστοιχα αυτούς που δεν άντεξαν να ακολουθήσουν τη ρετρό αμερικανοποίηση του νάρκισσου frontman τους, αλλά σε κάθε περίπτωση έρχονται σε μία ιδανική στιγμή για όλες τις τάξεις των fans: η setlist που παρουσιάζουν στη νυν περιοδεία, εμπεριέχει τραγούδια από το σύνολο της δισκογραφίας τους.

Ενώ άκουγα λοιπόν στη σειρά (και μετά από καιρό) όλες τις δουλειές της τετράδας από το High Green του Σέφιλντ, θυμήθηκα τις μέρες που το ντεμπούτο τους σηματοδοτούσε τη δική μου μουσική επανάσταση, εκείνες που το Humbug συντρόφευε ιδανικά το διάβασμα για τις πανελλήνιες, την άρνησή μου να ακολουθήσω την παλιομοδίτικη στροφή τους επί AM, μέχρι και την εκτίμηση της απροσδόκητα καλής, φετινής τους επιστροφής. Τελικά, κατέληξα στο να γράψω το παρόν άρθρο: μία σύνθεση λιγότερο γνωστών (εκτιμώ) ιστοριών, μέσα από 6 τραγούδια από τους 6 ως τώρα δίσκους των Arctic Monkeys, τα οποία θα απολαύσουμε καθώς φαίνεται σε λίγες μέρες –χωρίς ενοχές και δεύτερες σκέψεις.
 


«I Bet You Look Good On The Dancefloor»

Το εμβληματικό ντεμπούτο των Arctic Monkeys (2006) εμπνέεται τον γλωσσοδέτη τίτλο του Whatever People Say I Am, That's What I'm Not από τη νουβέλα Saturday Night and Sunday Morning του Alan Sillitoe (1958) και παραμένει, μέχρι και σήμερα, το πιο ταχέως ευπώλητο ντεμπούτο σε όλη την ιστορία της βρετανικής μουσικής βιομηχανίας. Έχει επίσης καταχωρηθεί στη συλλογική μνήμη ως το πρώτο πραγματικά σπουδαίο άλμπουμ που σπαργανώθηκε και γιγαντώθηκε μέσα από το ιντερνετικό word of mouth. Αλλά στα δικά μας χωράφια, ιδιαίτερη εντύπωση είχε προκαλέσει η ομοιότητα του προσώπου στο εξώφυλλο με τον ηθοποιό Δημήτρη Παπαμιχαήλ.

Φυσικά δεν επρόκειτο για εκείνον, αλλά για τον Chris McClure των Violet May και αδερφό του Jon McClure των (τότε) ανερχόμενων Reverend And The Makers. Ο τελευταίος φωτογραφίζεται και στον στίχο «Dancing like a robot from 1984», από το πρώτο και πιο επιτυχημένο single του άλμπουμ "I Bet Yoy Look Good On The Dancefloor" (Βρετανία #1, Η.Π.Α. #118). Πιο συγκεκριμένα, ο Turner είχε γνωρίσει τυχαία τον McClure σε ένα λεωφορείο και είχαν σχηματίσει τους Judan Suki, μπάντα χωρίς κάποιο μέλλον, αφού οι δυο τους ακολούθησαν διαφορετικές πορείες. Ωστόσο στον στίχο αυτόν ο νεαρός Turner απαθανατίζει τις περίεργες χορευτικές κινήσεις για τις οποίες ήταν γνωστός ο φίλος του.

Γενικότερα το κομμάτι, όπως και τα περισσότερα του πρώτου δίσκου των Arctic Monkeys, περιγράφει τις ερωτικές περιπέτειες ενός clubber. Άλλος ένας συγγενικός σε αυτήν τη θεματική στίχος κάνει ξεκάθαρη αναφορά στο "Rio" των Duran Duran (1982): «Your name isn't Rio, but I don't care for sand». Δίχως αμφιβολία, είναι το τραγούδι-σήμα κατατεθέν εκείνης της ανέμελης, εφηβικής εποχής τους.



«Brianstorm»

Μπορεί η πιο τρυφερή και αποκαλυπτική ιστορία μέσα από το 2ο,  επάξιο του hype τους, άλμπουμ Favourite Worst Nightmare (2007) να βρίσκεται στο ερωτικό τραγούδι "505" και στον υποτιθέμενο χωρισμό του Turner με την τότε κοπέλα του –τον οποίο εξιστορεί γλαφυρά– αλλά η πιο διασκεδαστική σχετίζεται με το δυναμικό single "Brianstorm" (Βρετανία #2, Η.Π.Α. #114). Αναφέρεται σε έναν θεόμουρλο fan, ο οποίος επισκέφθηκε τους Arctic Monkeys σε ένα live τους στην Osaka της Ιαπωνίας. Η ιστορία θέλει τον τύπο να εισβάλλει καλοντυμένος στον χώρο και να μοιράζει στα μέλη την επαγγελματική του κάρτα. Υπήρχε κάτι το «ανοίκειο» στην εμφάνιση και στην ομιλία του, και η παρουσία του στιγμάτισε τους Βρετανούς. Όταν αποχώρησε, έτσι, άρχισαν κατευθείαν να ρίχνουν ιδέες, να ζωγραφίζουν και να γράφουν σύντομες προτάσεις γι' αυτόν τον creepy θαυμαστή. Εξ’ ου λοιπόν και το "Brianstorm".



«Cornerstone»

Αυτή είναι μία από τις πιο όμορφες και συναισθηματικές μπαλάντες που έχει δώσει η λαμπρή πένα του Alex Turner, προερχόμενη από το 3ο και πιο ενήλικο άλμπουμ των Arctic Monkeys Humbug (2009), ηχογραφημένο αποκλειστικά στις Η.Π.Α. σε συμπαραγωγή Tom Ford & Josh Homme. Το τραγούδι αποτέλεσε το 2o single του άλμπουμ (Βρετανία #94) και αναφέρεται στην προσπάθεια του εκκεντρικού frontman να ξεχάσει γυναίκες που τον είχαν απογοητεύσει. Ωστόσο, στις παμπ πέφτει συνεχώς σε κοπέλες που του θυμίζουν όλα όσα θέλει να διαγράψει. Μία από τις πιο ειλικρινείς και βαθιές ματιές στον ψυχισμό του Turner. Εντελώς συμπτωματικά, υπάρχει και μία εταιρεία συμβούλων στο Σέφιλντ με το ίδιο όνομα, όπως έχουν παρατηρήσει οι πιο nerds από τους fans.



«Don’t Sit Down Cause I’ve Moved Your Chair»

Το Suck It And See (2011) είναι ίσως το πιο αδιάφορο άλμπουμ των Arctic Monkeys και μάλλον το γνωρίζουν και οι ίδιοι, για να παίζουν μόνο το συγκεκριμένο κομμάτι στη νυν περιοδεία. Το αστείο της υπόθεσης με τον τίτλο του δίσκου αφορά το γεγονός πως στις Η.Π.Α. θεωρήθηκε τόσο προσβλητικός, ώστε η φράση στα εξώφυλλα έπρεπε να καλυφθεί με αυτοκόλλητο.  Πάντως στη βρετανική γλώσσα, η έκφραση έχει την έννοια πως κάτι πρέπει να δοκιμαστεί πρώτα για να βγει ασφαλές συμπέρασμα.

Σχετικά με το κομμάτι, τώρα, το οποίο επιλέχθηκε ως πρώτο single της 4ης κυκλοφορίας της μπάντας (Βρετανία #28), υπάρχουν δύο ενδιαφέρουσες ιστορίες. Η πρώτη έχει να κάνει με την ονομασία του, η οποία προήλθε από μία εντελώς κυριολεκτική παρατήρηση του Turner σε κάποιον ηχολήπτη, κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης του soundtrack για την ταινία Submarine του Richard Ayoade (2010). Είπε δηλαδή σε κάποιον να προσέξει πού θα κάτσει γιατί είχε μετακινήσει μια καρέκλα, όταν ο παραγωγός James Ford σχολίασε πως αυτή η διαδοχή λέξεων θα ταίριαζε σε ένα garage, 1960s κομμάτι –ακριβώς δηλαδή ό,τι είναι το "Don’t Sit Down Cause I’ve Moved Your Chair".

Η δεύτερη ιστορία έχει να κάνει με το περιεχόμενο του τραγουδιού, στο οποίο ουσιαστικά ο Turner απαριθμεί μερικά πραγματικά ανόητα και επικίνδυνα πράγματα που καλό είναι να μην δοκιμάσει ποτέ, κανείς. Ένα από αυτά είναι το «Wear your shell suit on BonFire Night». Για το εγκυκλοπαιδικό της υπόθεσης, οι Βρετανοί γιορτάζουν στις 5 Νοεμβρίου την αποκάλυψη του Guy Fawkes με φωτιές, πυροτεχνήματα και άλλα εύφλεκτα αντικείμενα.



«Arabella»

Ομολογώ πως, αρχικά, είχα πάρει το AM (2013) με πολύ κακό μάτι. Εξακολουθεί μάλιστα να αποτελεί τον λιγότερο αγαπημένο μου δίσκο των Arctic Monkeys, αν και με τον καιρό κατανόησα την αξία του για το  mainstream ροκ τοπίο του σήμερα. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ η μπάντα μπλέκει hip hop ρυθμολογίες με 1970s heavy rock. Και, όπως έχει δηλώσει ο Turner, μπορεί τα μεγάλα χιτάκια να είναι το "R U Mine?" και το "Do I Wanna Know?", αλλά το πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης είναι το "Arabella". Επίσης, το κομμάτι συνδυάζει στον τίτλο του το όνομα της κοπέλας του Turner εκείνη την περίοδο (Arielle Vandenberg) και το όνομα του χαρακτήρα που υποδυόταν η Jane Fonda (Barbarella) στην ομότιτλη ταινία επιστημονικής φαντασίας του Roger Vadim (1968). Τέλος, οι στίχοι έχουν εμπνευσθεί από την εκπομπή Wonders Of The Universe του Βρετανού φυσικού Brian Cox, τον οποίο έχει σε μεγάλη εκτίμηση ο Turner.



«One Point Perspective»

Αν μπορεί να ειπωθεί κάτι με ασφάλεια για το Tranquility Base Hotel + Casino (2018), είναι πως αποτελεί τη δουλειά των Arctic Monkeys με το μεγαλύτερο στιχουργικό ενδιαφέρον, φανερώνοντας παράλληλα την εξέλιξη του Turner ως συνθέτη. Το sci-fi concept λειτουργεί ως κατάλληλο φόντο για τους υπερρεαλιστικούς στίχους, οι οποίοι βρίθουν από pop culture αναφορές και κοινωνικοπολιτικό σχολιασμό. Ο στίχος που συγκέντρωσε το μεγαλύτερο ενδιαφέρον είναι ο εναρκτήριος του άλμπουμ στο κομμάτι "Star Treatment", μέσα από το οποίο ο Βρετανός frontman ανατρέχει στις μέρες που οι Strokes ήταν η αγαπημένη του μπάντα στον πλανήτη. Ωστόσο είναι εκείνοι του μελαγχολικού "One Point Perspective" που φωτίζουν εντονότερα τις ανησυχίες στο μυαλό του Turner.

Ο αφηγητής του τραγουδιού (αυτo)σαρκάζεται σχετικά με τον μύθο του rock star, σχολιάζει την επίδραση των social media στη σύγχρονη κοινωνία και αναφέρεται σε ένα φανταστικό ντοκιμαντέρ με τίτλο Singsong Around The Money Tree. Όπως αποκάλυψε ο Turner, το κομμάτι εμπνεύστηκε από σινεφίλ συζητήσεις υπό την επήρεια ουσιών, σχετικά με τις σκηνοθετικές τεχνικές των Stanley Kubrick και Wes Anderson και τις ταινίες Un Flic (1972), Le Cercle Rouge (1970) και Le Samouraï (1967) του Jean-Pierre Melville, όλες με πρωταγωνιστή τον Alain Delon. Δεν ξέρω αν ο Turner και η παρέα του θα αποδειχθούν το ίδιο ενδιαφέροντες live, όμως, αν μη τι άλλο, οι στιχουργικές του ανησυχίες έχουν εμπλουτισθεί.