search

ΑΡΘΡΑ

Από τον Σταμάτη Κόκοτα και τον Αντώνη Καλογιάννη στους Arcade Fire και στους AC/DC, και από την Julie Andrews του Camelot και τους Fleet Foxes των πιο σοφιστικέ ημερών στα Ημισκούμπρια και στη Βίκυ Μοσχολιού...

Ο Μάης ήταν πάντα ο πραγματικός βασιλιάς της Άνοιξης στον τόπο μας.

Μπορεί η ανθοφορία να ξεκινά νωρίτερα, όπως και η αίσθηση του τελειώματος του χειμώνα, αλλά η καρδιά της εποχής αυτής δεν χτυπά ούτε στον Μάρτη, τον οποίον η ντόπια παράδοση θέλει «γδάρτη και κακό παλουκοκαύτη», ούτε στον Απρίλη τον «δροσερό». Η χάρη του Μάη φτάνει μάλιστα ακόμα και στις αγγλοσαξονικές χώρες που λογίζουμε ως βασικές μουσικομάνες, έστω κι αν λείπει εδώ ο λαμπερός ελληνικός ήλιος: «τον Μάη μήνα όλοι είναι ερωτευμένοι» λέει ένας στίχος των Arcade Fire, από τραγούδι το οποίο θα συναντήσουμε λίγο παρακάτω. Σε μια λίστα 14 επιλογών που δεν είναι βέβαια διόλου εξαντλητική και, χάριν οικονομίας, αφήνει απέξω την Πρωτομαγιά με τους πλούσιους πολιτικο-κοινωνικούς της συμβολισμούς, καθώς το σχετικό ρεπερτόριο αποτελεί μόνο του ένα ξεχωριστό κεφάλαιο...

35k_2.jpg

ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ: Άνοιξε Το Παράθυρο
από το soundtrack του Γιάννη Χατζηνάσιου Ένας Νομοταγής Πολίτης (1974)



Από τα προσωπικώς πολύ αγαπημένα, αυτό το τραγούδι του Γιώργου Χατζηνάσιου σε στίχους του σκηνοθέτη Ερρίκου Θαλασσινού συλλαμβάνει εκείνο το σημείο στη ροή του χρόνου όπου, σε ομαλότερες κλιματικές συνθήκες από τις σημερινές, αρχίζαμε να ανοίγουμε το παράθυρο ώστε να μπει στα σπίτια μας «η δροσιά του Μάη». Η όμορφη αυτή αντίφαση, καθοριστική της Άνοιξης, δένεται βέβαια με περαιτέρω συλλογισμούς για τις αλλαγές που φέρνει το διάβα της ζωής, με τον Αντώνη Καλογιάννη να αποτυπώνεται άριστα γλυκόπικρος στην ερμηνεία.

Υπάρχει κι ένα μπέρδεμα αν το έχει πει πρώτος o Καλογιάννης, όμως είναι η δική του φωνή που ακούγεται στην ταινία του Θαλασσινού Ένας Νομοταγής Πολίτης (1974), για την οποία και έχει γραφτεί το τραγούδι. Η εκτέλεση αυτή, με ενορχήστρωση του Χατζηνάσιου, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στη deluxe έκδοση της συλλογής Η Μεγάλη Οθόνη (2007). Στη δισκογραφημένη της εκδοχή από τον Καλογιάννη (1975), φέρει ενορχήστρωση Κώστα Κλάββα.



OLYMPIANS: Το Κορίτσι Του Μάη
από τον δίσκο Olympians (Philips, 1970)

Η διασκευή των Olympians στην επιτυχία "Venus" των Ολλανδών Shocking Blue (Ολλανδία #1, Βρετανία #3, Η.Π.Α. #1), με τους ελληνικούς στίχους της Σέβης Τηλιακού, έγινε ένα από τα πιο γνωστά και δημοφιλή τραγούδια του Μάη. Παραμένει στάνταρ επιλογή των εγχώριων ραδιοφώνων, και το 2018.



ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ & ΧΟΡΩΔΙΑ: Μάη Μου Με Τα Λούλουδα
από τον δίσκο Τα Πασχαλιάτικα: Ανοιξιάτικα Τραγούδια Του Θανάτου Και Της Ανάστασης (1998)

«Τον Μάη και τον Απρίλη, τον νιο τον Θεριστή, η αγάπη σου πουλί μου είναι ξεχωριστή». Η ανθοφορία της Άνοιξης συνδυάζεται όμορφα και διακριτικά με τους μηχανισμούς της ερωτικής έλξης, σε αυτό το τραγούδι από το Κατιρλί της Νικομήδειας (Προποντίδα).



ΗΜΙΣΚΟΥΜΠΡΙΑ: Η Απολλώνεια Κορμάρα
από τον δίσκο Τριάντα Χρόνια Επιτυχίες (1996)

«Έφτασε ο Μάιος, εμπρός βήμα ταχύ
κορμάρες να πετάξουμε γυμνές στην εξοχή
Μα τώρα που κοιτάζομαι μπροστά εις τον καθρέφτη
βλέπω κατι τραγικό, το ηθικό μου πέφτει
Κάπου τα 'χα δει θυμάμαι με σουσάμι
ήτανε στον φούρνο, τα πουλούσαν με το δράμι
Λαχταριστά ψωμάκια, ζεστά και τραγανά
μα πάνω στην κορμάρα μου φαντάζαν τραγικά»

Σπαρταριστά Ημισκούμπρια, από τις πιο δημιουργικές τους μέρες, όταν έδεσαν την εγχώρια παράδοση του σατιρικού άσματος με την ανατολή του ελληνικού χιπ χοπ. Εδώ μπαίνει στο στόχαστρό τους η μικροαστική μανία που γέμιζε κάποτε τα γυμναστήρια με εγγραφές κάθε Μάη, ενόψει καλοκαιρινών εξορμήσεων στις παραλίες. Συμμετέχει η Δήμητρα Νίκα.



AC/DC: Stormy May Day
από τον δίσκο Black Ice (2008)

Άλλος Μάης αυτός, με μαύρους ουρανούς, κεραυνούς και ανέμους βαρβάτους. Από τη μεταγενέστερη φάση των σπουδαίων Αυστραλών και όχι από τα πιο γνωστά τραγούδια αυτής, μεστό όμως και καλοφτιαγμένο, στις οικείες hard rock γραμμές τους, με blues υπόβαθρο εκεί στο βάθος.



ARCADE FIRE: Month Of May
από τον δίσκο The Suburbs (2010)

Στο άλμπουμ εκείνο των Arcade Fire με τον οποίον τους εγκατέλειψε μερίδα του indie ακροατηρίου που τους είχε αγκαλιάσει επί Funeral, ο Μάης μοιάζει με αυτόν των AC/DC, καθώς περιγράφεται με ανέμους τόσο βίαιους, που ξεχαρβαλώνουν τα ηλεκτρικά σύρματα. Παρά ταύτα, υπάρχει και νότα οικείας άνοιξης, με τον προαναφερόμενο στίχο «Month of May, everybody's in love». Κυκλοφόρησε και ως single, πιάνοντας όμως μόλις ένα #94 στα καναδικά charts, ενώ διαθέτει και επίσημο βιντεοκλίπ.



FLEET FOXES: Third Of May/Ōdaigahara
από τον δίσκο Crack-Up (2017)

Παρά τους Arcade Fire, το πιο γνωστό μάλλον στη χίπστερ γενιά τραγούδι της τρέχουσας δεκαετίας για τον Μάη είναι αυτό που σηματοδότησε πέρυσι την επιστροφή των Fleet Foxes, 6 ολόκληρα χρόνια μετά το Helplessness Blues. Εδώ η αμερικάνικη indie μπάντα λάνσαρε έναν διαφορετικό και πιο σοφιστικέ ήχο, που βρήκε μεν υποστηρικτές, μα έκανε άλλους να εξοργιστούν. Θυμηθείτε λ.χ. τι είχε γράψει σε μας ο Νίκος Σβέρκος, στη στήλη του Streaming Stories (πατώντας εδώ).



ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΚΟΚΟΤΑΣ: Στις 16 Μάη Μήνα
από τον δίσκο του Βαγγέλη Πιτσιλαδή Πυροτεχνήματα (1969)

Από τα πιο διαφορετικά πράγματα που ακούστηκαν μουσικώς και ενορχηστρωτικώς στο λαϊκό πλαίσιο της δεκαετίας του 1960, αντικατόπτριζε ένα άνοιγμα προς έναν πιο μοντέρνο κόσμο, με τον οποίον βέβαια ήταν ήδη συντονισμένο κομμάτι της νεολαίας της εποχής στα αστικά κέντρα. Συνθέτης ο Βαγγέλης Πιτσιλαδής, στιχουργός ο Γιάννης Κιούρκας, ιδανικός ερμηνευτής ο Σταμάτης Κόκοτας.



ΒΟΥΛΑ ΣΑΒΒΙΔΗ: Τον Μάη Λένε Πως Θα Βρέξει
από τον δίσκο Αλκυονίδα Μέρα (1996)

Καλή και ξεχωριστή φωνή η Σαββίδη, η οποία δεν ευτύχησε να κάνει στη δισκογραφία όσα της έπρεπαν. Εδώ σε ένα θλιμμένο ερωτικό τραγούδι με φόντο έναν Μάη βροχερό, που μοιάζει με εκείνον των Arcade Fire και AC/DC πιο πάνω. Συνθέτης ο Γιώργος Αρσενίδης, στιχουργός ο Ηλίας Κατσούλης



ΝΑΝΑ ΜΟΥΣΧΟΥΡΗ: Ήταν Του Μάη Το Πρόσωπο
από τον δίσκο του Μάνου Χατζιδάκι Ελλάς Η Χώρα Των Ονείρων (1961)

Μελοποιημένος Νίκος Γκάτσος, από την «Αμοργό», δια χειρός βέβαια Μάνου Χατζιδάκι, από ένα υποτιμημένο άλμπουμ της δισκογραφίας του, soundtrack ουσιαστικά για το ομότιτλο ντοκιμαντέρ του Wolfgang Mueller-Sehn. Αργότερα το είπαν, πολύ ωραία, η Αρλέτα (σε ενορχήστρωση Γιώργου Κοντογιώργου) και η Μαρία Φαραντούρη (σε ενορχήστρωση του ίδιου του Χατζιδάκι, για τη Ρωμαϊκή Αγορά), ενώ το 1965 το ξανατραγούδησε και η διεθνής πια Μούσχουρη ντουέτο με τον Harry Belafonte, σε ενορχήστρωση Howard A. Roberts.



JULIE ANDREWS: The Lusty Month Of May
από το soundtrack της θεατρικής παράστασης Camelot (1960)

Ο Μάης βρίσκεται στα πιο ...λάγνα του («It's mad, it's gay, alive, a lust display») σε αυτό το τραγούδι που έγραψε ο Frederick Loewe σε στίχους Alan Jay Lerner για τη θεατρική μεταφορά του The Once and Future King του T.H. White από τον Moss Hart, η οποία έλαβε τον τίτλο Camelot και υπήρξε θρίαμβος στο Broadway πίσω στο 1960. Το soundtrack, μάλιστα, πήγε τότε στο #1 των εθνικών charts των Η.Π.Α. Πρώτη διδάξασα η Julie Andrews, η οποία στην παράσταση έπαιζε τη Γκουίνιβερ. Το 1967 γυρίστηκε και σε ταινία από τον Joshua Logan, με τη Vanessa Redgrave να αναλαμβάνει τον ρόλο (υπάρχει και soundtrack του φιλμ).



ΔΟΜΝΑ ΣΑΜΙΟΥ: Το Μάη Λαλούν Οι Πέρδικες
από τον δίσκο Σιγανά Και Ταπεινά (2008)

Τραγούδι παραδοσιακό της Σκύρου, με άφθονες αναφορές σε πτηνά, αλλά και σε ξεχασμένες πια λαϊκές δοξασίες: «Tον Mάην εγεννήθηκα και μάγια δεν φοβούμαι/εξόν και μου τα ρίξουνε στην κλίνην που κοιμούμαι». Το ανακάλυψε η ίδια η Σαμίου το 1974, εδώ το τραγούδησε συνοδεία πολίτικης λύρας (Σωκράτης Σινόπουλος), λαούτου και μπεντίρ.



ΟΡΦΕΑΣ ΠΕΡΙΔΗΣ: Μάιος
από τον δίσκο Ονειροπόλων Μόχθοι (2011)

Αν και πιστεύω ότι το αδίκησε τραγουδώντας το ο ίδιος –με τα θερμά μεν, περιορισμένα δε εκφραστικά του μέσα– ο Περίδης έγραψε ένα από τα ωραιότερα έντεχνα τραγούδια για τον μήνα, θυμίζοντας ότι το είδος έχει πάντα μια ιδιαίτερη δύναμη όταν δεν ξοδεύει την ποιητική προσέγγιση στον στίχο σε κλισέ σχήματα και σε αερολογίες.



ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ: Πέρα Από Τη Θάλασσα
από single (1966)

Κάνοντας κάτι σαν κύκλο από εκεί όπου ξεκινήσαμε, κλείνουμε με ένα ακόμα τραγούδι σε στίχους του σκηνοθέτη Ερρίκου Θαλασσινού, γραμμένο από τον Γιάννη Μαρκόπουλο για τις ανάγκες της ταινίας Κατηγορώ Τους Ανθρώπους (1966). Εκεί το πρωτοείπε η Μοσχολιού, έχοντας στο πλάι της τον Γιώργο Ζαμπέτα στο μπουζούκι.