search

ΑΡΘΡΑ

Πάνε πια σχεδόν 2 μήνες που ολοκληρώθηκαν οι περιπέτειες του Μώλντερ και της Σκάλλυ στον 21ο αιώνα, με την επανεκκίνηση των X-Files να αφήνει ωστόσο μάλλον πικρή γεύση, σε μια εκ διαμέτρου αντίθετη διαδρομή με την ισχυρή τηλεοπτική μυθολογία που έχτισε το σήριαλ στα 1990s. To αποτύπωμα της οποίας έγινε αισθητό και στη μουσική, προσελκύοντας ακόμα και ονόματα του βεληνεκούς των R.E.M., του Alice Cooper και των Cure...

Με τις πρώτες μέρες του 2018, μας ήρθε και η 11η σαιζόν των X-Files, φιλοδοξώντας να ανατρέψει την αμηχανία που σκόρπισε η σύντομη, αναβιωτική 10η σαιζόν, ιδιαίτερα στους παλιούς fans, οι οποίοι βρέθηκαν στη δυσάρεστη θέση να εξηγούν στους νεότερους γιατί, πίσω στη δεκαετία του 1990, οι περιπέτειες του Μώλντερ και της Σκάλλυ είχαν λόγο σοβαρό που άφησαν πίσω τους μια τόσο ισχυρή τηλεοπτική μυθολογία.

Η 11η σαιζόν είχε πράγματι μερικά επεισόδια που θύμισαν λίγο εκείνες τις μέρες (το «Familiar» ήταν εξαιρετικό), ακόμα όμως κι αυτά δεν μπόρεσαν να απαλλαχθούν από την άβολη αίσθηση δύο εμφανώς γερασμένων πρωταγωνιστών, οι οποίοι, αντί να έχουν ανέβει στην ιεραρχία του FBI κατέχοντας επιτελικές θέσεις, έπρεπε να ανταποκριθούν σε περιπέτειες γραμμένες για νεαρούς πράκτορες. Η Gillian Anderson έχει δηλώσει ότι για την ίδια κάπου εδώ είναι το τέλος της διαδρομής και νομίζω πως κάτι τέτοιο αποτελεί βολική αφορμή για να μπει μια οριστική τελεία και να πάψουν τα πειράματα με τον μύθο του σήριαλ.

36yXfl_2.jpg

Σε μια άλλη πραγματικότητητα, πίσω στις αρχές της δεκαετίας του 1990 και λίγο αφότου ο David Lynch είχε καλλιεργήσει την αίσθηση του παράδοξου και του (μοντέρνου) μεταφυσικού ακόμα και σε μερίδα του mainstream με φόντο τις ψευδοτσούγκες του Twin Peaks, τα X-Files ήρθαν εν μέσω αλαζονικών δηλώσεων για το Τέλος της Ιστορίας να «παίξουν» με όλες σχεδόν τις θεωρίες συνωμοσίας που υπονόμευαν το Ατλαντικό αφήγημα της εποχής: οι μεγάλες πόλεις με τα ηλεκτρικά τους φώτα και τα τεχνολογικά τους αποθέματα δεν είχαν εμποδίσει το κακό να φωλιάσει, οι κυβερνήσεις έπαιζαν μαζί μας βρώμικα παιχνίδια υπό τη βολική σήμανση «top secret» και οι εξωγήινοι ίσως να μην ήταν απλά στο μυαλό του Μώλντερ –θα διαπίστωνε σύντομα η Σκάλλυ. 


Πολλά ακόμα μπορούν να γραφτούν (και έχουν γραφτεί) για τα X-Files, αλλά εδώ θα ρίξουμε λίγο φως στις μουσικές τους διαστάσεις, ανατρέχοντας σε 10 +1 κομμάτια με άμεσες ή πιο έμμεσες διασυνδέσεις...

MARK SNOW: Theme From The X-Files
από το άλμπουμ The Truth Αnd Τhe Light: Music From The X-Files [Warner Bros., 1996]

Απλό, μα υποβλητικά αποτελεσματικό, το οργανικό θέμα που έγραψε ο Νεοϋορκέζος συνθέτης Mark Snow έγινε σκοπός στα χείλη κάθε fan της τηλεοπτικής σειράς, δίνοντας σάρκα και οστά στον μυστηριώδη και δυνητικά επικίνδυνο χαρακτήρα όσων υποθέσεων έφταναν ως το γραφείο του Μώλντερ με την «I Want To Believe» αφίσα, στα υπόγεια του FBI. Διόλου τυχαίο που γνώρισε τεράστια επιτυχία, φτάνοντας ως το #2 των βρετανικών charts, σε εποχές θυμηθείτε που οι πωλήσεις δίσκων ήταν ιδιαιτέρως ανθηρές.



SOUL COUGHING: Unmarked Helicopters
από το άλμπουμ Songs Ιn Τhe Key Οf X: Music From And Inspired By The X-Files [Warner Bros., 1996]

Χάρη στα X-Files, έμεινε στα κιτάπια των 1990s και αυτή η τετράδα από τη Νέα Υόρκη που καβάλησε το τρένο του grunge, προσπαθώντας (κάπως άγαρμπα;) να το παντρέψει με hip hop και ηλεκτρονικά στοιχεία. Αν και το 1998 πέτυχαν τη μόνη τους μικροεπιτυχία στα εθνικά charts των Η.Π.Α. με το "Circles" (#124), ως πιο γνωστό τους κομμάτι έμεινε το "Unmarked Helicopters", που έντυσε το επεισόδιο «Max» της 4ης σαιζόν, μετουσιώνοντας σε νότες κάτι από τον φόβο και την αγωνία που προξενούσε η εμφάνιση των παραστρατιωτικών, δίχως διακριτικά ελικοπτέρων.



HAL feat. GILLIAN ANDERSON: Extremis
από single [Virgin, 1997]

Ως τηλεοπτική περσόνα παγκόσμιας εμβέλειας, γιατί να μην τη δοκιμάσουμε και ως guest σε κάτι μουσικό; Κάπως έτσι πρέπει να σκέφτηκε ο Pascal Derycke, o Γάλλος παραγωγός πίσω από το ηλεκτρονικό project Hal, για τη Gillian Anderson, την οποία και κάλεσε λοιπόν να αναλάβει τα φωνητικά στο "Extremis" –γυρίζοντας ασφαλώς και το κάτωθι βιντεοκλίπ, μη και δεν πάρει χαμπάρι κανείς ότι επρόκειτο για την πράκτορα Σκάλλυ. Η Anderson βασικά συνεισφέρει μια ατμοσφαιρική πρόζα, καθώς δεν είναι βεβαίως τραγουδίστρια. Ήταν πάντως η καλύτερη στιγμή στην καριέρα του Derycke (με ή χωρίς τους Hal).



R.E.M. & WILLIAM S. BURROUGHS: Star Me Kitten
από το άλμπουμ Songs Ιn Τhe Key Οf X: Music From And Inspired By The X-Files [Warner Bros., 1996]

Τα X-Files άρεσαν σε πολλούς αστέρες του rock 'n' roll. Σε αντίθεση όμως με τον Bruce Springsteen που ήταν δέσμιος συμβολαίου ή τον Tom Petty που δεν προλάβαινε, οι R.E.M. απάντησαν θετικά στο κάλεσμα των παραγωγών του σήριαλ για κάτι πρωτότυπο. Και μαζί με τον William S. Burroughs (ναι, τον γνωστό) ηχογράφησαν μια πιο αργή και πιο διαστροφική εκδοχή του "Star Me Kitten", τραγούδι που στην ορίτζιναλ μορφή του βρισκόταν στο εξαιρετικό άλμπουμ του 1992 Automatic For The People. Όλα βέβαια τα λεφτά είναι ο Burroughs στα μουρμουριστά φωνητικά να λέει «so, fuck me kitten».



BARENAKED LADIES: One Week
από το άλμπουμ Stunt [Reprise, 1998]

Η κριτική ουδέποτε πήρε στα σοβαρά τους Barenaked Ladies από το Scarborough του Καναδά κι ας έλεγαν εκείνοι ότι έπαιζαν alternative rock. Αυτό δεν τους εμπόδισε πάντως να γνωρίσουν τεράστια εμπορική επιτυχία στα τέλη των 1990s, μεταξύ άλλων και με το "One Week" (Καναδάς #3, Η.Π.Α. #1, Βρετανία #5), που ήταν γεμάτο με pop culture αναφορές. Τα X-Files τιμήθηκαν με μια μνεία στον περίφημο κακό τους, τον Άνθρωπο με το Τσιγάρο, τον οποίον έπαιζε εξαιρετικά ο συμπατριώτης των Barenaked Ladies, William B. Davis.



ROB ZOMBIE & ALICE COOPER: Hands Οf Death (Burn Baby Burn)
από το άλμπουμ Songs Ιn Τhe Key Οf X: Music From And Inspired By The X-Files [Warner Bros., 1996]

Παρότι έχασε τότε το Grammy, ο Rob Zombie δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του για την ευκαιρία που του έδωσαν τα X-Files να συνεργαστεί με τον Alice Cooper, έναν από τους μεγάλους του μουσικούς ήρωες. Να η απάντηση στο γιατί το "Hands Οf Death (Burn Baby Burn)" είναι τόσο απολαυστικό. Hint: το audio clip κάπου εκεί στα 2,5 λεπτά, προέρχεται από το Μωρό της Ρόζμαρι του Ρομάν Πολάνσκι.



WEEN: Beacon Light
Από το The X-Files: The Album [Elektra, 1998]

Ένας από τους λόγους που η Téa Leoni άρχισε να βγαίνει με τον David Duchovny (τον οποίον και παντρεύτηκε το 1997), ήταν ότι και στους δύο άρεσαν πολύ οι ...Ween! Και να πούμε την αλήθεια τώρα, δεν το πετυχαίνεις συχνά κάτι τέτοιο, όση εκτίμηση κι αν υπάρχει εκεί έξω για την alternative μπάντα από την Πενσιλβάνια. Οι Ween αντάμειψαν λοιπόν αυτήν την πίστη με το "Beacon Light", το οποίο κι έγραψαν αποκλειστικά για τα X-Files. Είναι μάλιστα καρπός μιας πολύ δημιουργικής εποχής, αφού λίγο πριν είχαν βγάλει ένα από τα αριστουργήματά τους, το The Mollusk (1997).



THE CURE: More Than This
Από το The X-Files: The Album [Elektra, 1998]

Κι όμως, το τραγούδι αυτό που ακόμα και fans των Cure έμαθαν από τη συλλογή Join The Dots: B-Sides & Rarities ήταν γραμμένο ειδικά για τα X-Files. Αρκετά τυπικό της φάσης εκείνης της θρυλικής μπάντας, όπου η μελαγχολία είχε γίνει λίγο αυτόματος πιλότος. Διόλου κακό, εντούτοις.



CATATONIA: Mulder And Scully
Από το άλμπουμ International Velvet [Blanco Y Negro, 1998]

Οι Catatonia (που δεν πρέπει να μπερδεύονται με τους Σουηδούς Katatonia) ήταν μπάντα με αρκετά νόστιμα singles τότε στα βρετανικά 1990s. Πιο νόστιμο όμως ανάμεσά τους ήταν αυτό, στο οποίο η Cerys Matthews διαπίστωνε ότι τα ερωτικά της ήταν τόσο μπερδεμένα, ώστε θα μπορούσαν να γίνουν υπόθεση για τον Μώλντερ και τη Σκάλλυ. Δικαίως η μεγαλύτερη επιτυχία των συμπαθέστατων Ουαλών (Βρετανία #3).



BLOODHOUND GANG: The Bad Touch
από το άλμπουμ Hooray For Boobies [Interscope, 2000]

Δεν είχαν τον θεό τους αυτοί οι Αμερικανοί και κανείς δεν κατάλαβε ακριβώς πώς βρέθηκαν με διεθνείς πωλήσεις της τάξης των 6.000.000 αντιτύπων. Πίσω στα 1990s, πάντως, το γενικά χονδροειδές τους χιούμορ είχε στιγμές εξαιρετικών εκλάμψεων –αν επιχειρούσαμε να βρούμε ένα ελληνικό αντίστοιχο, θα έπρεπε να πάμε στα Ημισκούμπρια των καλών ημερών. Και σε ένα από τα πιο διασκεδαστικά τους τραγούδια λύνουν το πρόβλημα ότι δεν κρατιούνται για σεξ, την ώρα που έχει τους αγαπημένους τους πράκτορες: «And then we'll do it doggie style/So we can both watch X-Files». Το "Bad Touch" τους χάρισε τη μοναδική τους επιτυχία στις Η.Π.Α. (#52), αλλά σάρωσε διεθνώς (Βρετανία #4, Αυστραλία #5, Γαλλία #21, Καναδάς #9, Γερμανία #1).



DAVID DUCHOVNY: Hell Or High Water
από το άλμπουμ Hell Or High Water [Thinksay Music, 2015]

Άγνωστο τι τραβάει τόσο στη μουσική τους ηθοποιούς και τον κόσμο γενικά του κινηματογράφου, αλλά και τούμπαλιν. Ο David Duchovny μόνο τραγουδιστής δεν είναι, ωστόσο πίσω στο 2015 μπήκε σε σημαντικά έξοδα για να βγάλει αυτό το άλμπουμ, ενώ φέτος κυκλοφόρησε και 2ο δίσκο (Every Third Thought). Ωραίο τραγούδι το "Hell Or High Water", με προσεγμένη παραγωγή (του Colin Lee) και με καλούς μουσικούς. Το μόνο του ζήτημα είναι ...ο Duchovny –όπως επισήμαναν πολλοί, και κριτικοί και απλοί fans. Παρά ταύτα, το συγκεκριμένο στιγμιότυπο ανήκει στα καλά του, πιστέψτε με. Άλλωστε ζούμε σε εποχές όπου φοριέται πολύ να τραγουδάς, με ό,τι φωνή κι αν έχεις ή δεν έχεις.