search

ΑΡΘΡΑ

Ένα μικρό αφιέρωμα στους «όμορφους, μα ηττημένους» της δημοφιλούς διοργάνωσης, με την ευκαιρία του φετινού τελικού…

Η φετινή Eurovision είναι πια προ των πυλών, με τον μεγάλο τελικό να λαμβάνει χώρα αύριο Σάββατο 13 Μαΐου στο Κίεβο της Ουκρανίας. Το φεστιβάλ έχει βέβαια χρόνια που δεν πατάει γερά στα πόδια του, ενώ καταγράφεται κόπωση ακόμα και σε θερμούς fans, λόγω του πλήθους των συμμετοχών και της (άχαρης) διαδικασίας των ημιτελικών.

Κι όμως, εκατομμύρια τηλεθεατών αναμένεται να το παρακολουθήσουν και φέτος –όχι μόνο στην Ευρώπη, μα ως τη μακρινή Αυστραλία– η LGTB κοινότητα συνεχίζει να στηρίζει με ενθουσιασμό, ενώ πολλοί συμπατριώτες μας θα κάτσουν «παραδοσιακά» να δουν την ψηφοφορία με πίτσες, μπέργκερ ή σουβλάκια, αδημονώντας για το πού θα πέσει το «ντουζ πουάν» και εξυφαίνοντας πλήθος θεωριών για τις ανατολικοευρωπαϊκές συμμαχίες κι άλλα γιουροβιζονικά τέρατα.

92Eurovs_2.jpg

Οι ενστάσεις, γνωστές. Στα περί πανηγυριού φτηνής ποπ (αν και η φτηνή ποπ δεν χάλασε ποτέ την ελίτ, όπως τόνισαν πριν κάποια χρόνια και οι Κόρε.Ύδρο.) και τα περί εδραιωμένων συμφερόντων που παίζουν γύρω από την όλη μπίζνα, έχει μάλιστα εσχάτως προστεθεί κι ένα …αντι-ευρωπαϊκό μένος, το οποίο βλέπει την Eurovision ως αφελή βιτρίνα προώθησης μιας κοινής ιδέας που έχει πια ραγίσει επικίνδυνα και δεν θα σωθεί με τον Γάλλο κούκο Μακρόν, αν δεν αλλάξουν ριζικά ορισμένες αντιλήψεις.

Τέτοιες θεωρήσεις δεν είναι απαραίτητα άστοχες ή λαθεμένες, σταθερά όμως αγνοούν (ή δεν κατανοούν) έναν καίριο παράγοντα: ότι για πολλούς ανθρώπους –ορισμένους μάλιστα και με σοβαρότατες δισκοθήκες– η Eurovision ήταν, είναι και παραμένει διασκεδαστική. Το αποδεικνύουν όχι μόνο οι κατά καιρούς νικητές της, αλλά και κάποιοι από τους χαμένους της, που όμως είδαν τα τραγούδια τους να παραμένουν ζωντανά στα απανταχού ραδιόφωνα, συχνά πολύ περισσότερο σε σύγκριση με εκείνα των κερδισμένων στις αντίστοιχες χρονιές. 10 λοιπόν τέτοιες περιπτώσεις (από τις πραγματικά πολλές), ακολουθούν στη συνέχεια…

DOMENICO MODUGNO Nel Blu, Dipinto Di Blue
συμμετοχή Ιταλίας για το 1958
θέση: 3

Μάλλον η πιο κραυγαλέα περίπτωση στη σχετική λίστα, αφού μιλάμε για ένα τεράστιο σουξέ, το οποίο ακόμα παραμένει αγαπημένο στανταράκι για το ευρωπαϊκό ραδιόφωνο (του δικού μας συμπεριλαμβανομένου). Είναι βέβαια το γνωστό και ως “Volare”, ένα τραγούδι που σαν single 45 στροφών έφτασε σε παγκόσμιες πωλήσεις 22.000.000 (περίπου) αντιτύπων, κατακτώντας στην πορεία το #1 των Ηνωμένων Πολιτειών, αλλά και το #10 της Βρετανίας. Ένα υπέροχο δείγμα του ιταλικού ρομαντικού ρεπερτορίου της μεταπολεμικής περιόδου.



BACCARA Parlez-vous Français?
συμμετοχή Λουξεμβούργου για το 1978
θέση: 7

Το Μεγάλο Δουκάτο του Λουξεμβούργου το είχε συνήθειο να εκπροσωπείται από καλλιτέχνες οι οποίοι δεν είχαν παρά μια τυπική λούξα (όπως έχω μάθει από φίλο που διαμένει εκεί, αυτή είναι η σωστή λέξη) υπηκοότητα –μπορείτε να θυμηθείτε λ.χ. ότι έχει κερδίσει Eurovision με τη «δική μας» Βίκυ Λέανδρος. Κάπως έτσι βρέθηκε και το 1978 το ισπανικό δίδυμο των Baccara στο Παρίσι, με αυτό το κεφάτο άσμα, το οποίο αγκάλιαζε τους disco ρυθμούς της εποχής. Αδικημένο γκρουπ οι Baccara, κάποια στιγμή θα τους κάνουμε ένα πρέπον αφιέρωμα.



RODOLFO CHIKILICUATRE Baila el Chiki-chiki
συμμετοχή Ισπανίας για το 2008
θέση: 16

Στη Γιουροβίζιον κάνει θραύση το γκράντε δράμα, τα χορευτικά σουξέ, τα φτερά και τα κοστούμια τα λαμπερά, μα από χιούμορ τίποτα. Δεν εξηγείται διαφορετικά το πόσο πάτωσε ένα από τα πιο αστεία και απολαυστικά τραγούδια που έχουν ακουστεί στην ιστορία της, από έναν ευρηματικότατο Ισπανό, ο οποίος έμπλεξε μοναδικά τη μόδα της εποχής με το reggaeton, με στιχουργικές αναφορές στον Pedro Almodóvar, στον Fernando Alonso, στο "Macarena" και στον ...Ρόμποκοπ!



PEARL CARR & TEDDY JOHNSON Sing, Little Birdie
συμμετοχή Μεγάλης Βρετανίας για το 1959
θέση: 2

Η Pearl Carr και ο Teddy Johnson ήταν επιτυχημένοι και σαν σόλο τραγουδιστές στη Βρετανία της δεκαετίας του 1950, πριν παντρευτούν (1955) και σταδιοδρομήσουν έκτοτε ως ντουέτο. Κι αυτό το ζωηρό, σε Doris Day χρωματισμούς τραγούδι που τους έγραψαν οι Syd Cordell & Stan Butcher, ήταν μόλις η 2η συμμετοχή της μουσικομάνας Βρετανίας στην Eurovision. Άδικη η ήττα (κέρδισε η Ολλανδία,  με το συμπαθές μα όχι σπουδαίο  "Een Beetje" της Teddy Scholten), επιβραβεύτηκαν όμως με ένα #12 στα charts της πατρίδας τους. Ζουν ακόμα, 95 πια χρονών η Pearl και 97 ο Teddy.



DSCHINGHIS KHAN Dschinghis Khan
συμμετοχή (Δυτικής) Γερμανίας για το 1979
θέση: 4

Λίγοι έχουν συναίσθηση για το πόσο κιτς μπορούν να γίνουν οι σοβαροί και αποτελεσματικοί Γερμανοί. Είναι όμως ένας τομέας όπου πραγματικά είναι ικανοί για ...θαύματα! Αξέχαστη λοιπόν αυτή η σούπερ ντίσκο συμμετοχή τους με την ευθεία αναφορά στους Boney M, η οποία εξυμνούσε (στα γερμανικά, παρακαλώ) τα στρατιωτικά και ...σεξουαλικά ταλέντα του μεγάλου Μογγόλου κατακτητή. Η πλάκα είναι ότι μόλις δύο από το όλο συγκρότημα ήταν βέροι Γερμανοί: ο χορευτής ειδικά Louis Hendrik Potgieter, τον οποίον θυμούνται πάντα όσοι τους χάζεψαν τότε στην Eurovision, ήταν ...Νοτιοαφρικανός! Απολαυστική στιγμή του θεσμού, άδικα ηττημένη από ένα ξενέρωτο ισραηλινό τραγούδι, που κανείς δεν θυμάται.



ΠΕΓΚΥ ΖΗΝΑ Love Is A Wonderful Thing

Εδώ κλέβουμε λίγο, καθώς το "Love Is A Wonderful Thing" δεν πήγε τελικά στην Eurovision –έχασε, ποιος να το πιστέψει, από το "S.A.G.A.P.O." του Μιχάλη Ρακιντζή, μία από τις μεγαλύτερες βλακείες που έχουμε στείλει στον διαγωνισμό. Σήμερα σπάνια το θυμόμαστε, σε σχέση π.χ. με ποπ διαμαντάκια που πήραν πράγματι μέρος, σαν το "Μάθημα Σολφέζ" (1977), το "Σωκράτη Εσύ Σούπερσταρ" (1979) ή την "Άνοιξη" (1991). Γραμμένο από τον Θάνο Καλλίρη, με ελληνικό κουπλέ και αγγλικό ρεφρέν, είχε την Πέγκυ Ζήνα να κάνει ό,τι μπορεί με τη φωνή την οποία διαθέτει, πριν γίνει ντίβα των μεγάλων νυχτερινών κέντρων.



AYSEL & ARASH Always
συμμετοχή Αζερμπαϊτζάν για το 2009
θέση: 3

Εκρηκτική στιγμή αζέρικης λαϊκοπόπ, με εκπληκτικές ομοιότητες με τη δική μας ανάλογη μουσική, χάρη στον ήχο του παραδοσιακού οργάνου tar, το οποίο ακούγεται λίγο σαν μπουζούκι. Πέσανε τότε πάνω στον Alexander Rybak, οπότε η πρωτιά ήταν πολύ δύσκολη, άλλο τόσο δύσκολα όμως ξεχνιέται και η εκπληκτική Aysel Teymurzadeh, μία από τις πιο αυθεντικά σέξι τραγουδίστριες που έχουν εμφανιστεί στην Eurovision.



AZÚKAR MORENO Bandido
συμμετοχή Ισπανίας για το 1990
θέση: 5

Βρίσκοντας απίστευτη ισορροπία μεταξύ Boney M και των φλαμένγκο ρυθμών της πατρίδας τους, οι Ρομά αδελφές Antonia & Encarnación Salazar έδωσαν μία από τις πιο σφριγηλές performances στην ιστορία του θεσμού, αλλά ίσως να ...τρόμαξαν λίγο με την ενέργειά τους όσους ψήφισαν τότε, προτιμώντας πιο νερόβραστα πράγματα. Μη νομίζετε πάντως ότι πήγαν χαμένες, μιλάμε εδώ για το 3ο πιο επιτυχημένο όνομα που έχει εμφανιστεί στην Eurovision, μετά τους Abba και τη Céline Dion.



LT UNITED - We Are The Winners
συμμετοχή Λιθουανίας για το 2006
θέση: 6

Τελικός στην Αθήνα, Σάκης Ρουβάς και Μαρία Μενούνος οι παρουσιαστές, οι Lordi με το κιτσάτο hard rock τους νικητές. H λεπτή, καυστική σάτιρα αυτού του βαλτικού supergroup –του οποίου ηγέτης ήταν ο Andrius Mamontovas– δεν εκτιμήθηκε και πολύ, πέρα από τη Βρετανία και την Ιρλανδία, που έδωσαν καθοριστικές ψήφους. Κάπου μεταξύ γηπεδικού ύμνου και "We Are The Champions", έσπαγε ουσιαστικά πλάκα με τον διαγωνισμό, απαριθμώντας τις υποτιθέμενες νίκες των LT United σε απανωτές γιουροβιζιονικές διοργανώσεις.



AMI ASPELUND - Fantasiaa
συμμετοχή Φινλανδίας για το 1983
θέση: 11

Μια γυναίκα, ένας άνδρας, ένας σκύλος κι ένα ρεφρέν που παρέπεμπε σε …Kim Wilde, συγκρότησαν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα τραγούδια τα οποία έχει στείλει μέχρι σήμερα στον διαγωνισμό η Φινλανδία. Δεν πήγε καλά, αλλά παρέμεινε στη μνήμη κάμποσων Γιουροβιζιονιστών γκουρού έκτοτε.