search

ΔΙΕΘΝΗ

Ο έντονος συναισθηματικός κόσμος που η Καναδή τσελίστρια φανέρωσε στις μέρες των Antony Αnd The Johnsons, βρίσκεται να εκτελεί μερικές ευπρόσδεκτες ασκήσεις ισορροπίας στα βραχώδη όρη της techno υφολογίας...

Label | The Leaf Label
Κυκλοφορία | 1/2019
Βαθμολογία | 7

Η συνέπεια και η σταθερότητα στη μουσική δημιουργία είναι αξίες που συχνά μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα, χάριν των φύσει αυθόρμητων συγκινήσεων του εντυπωσιασμού και της έκπληξης. Το εύλογο αυτού του ενστίκτου, όμως, δεν σημαίνει ότι τέτοιες αρετές δεν θα πρέπει να επιβραβεύονται. Και η Julia Kent είναι αναμφίβολα μία περίπτωση που τις διαθέτει.

Σε μια οδό πεπατημένη απ' άκρη σ' άκρη (από την ίδια) πλην όμως θαυμαστά ποιοτική, η Καναδή τσελίστρια κάνει για μία ακόμα φορά εκείνο που άριστα ξέρει: εξερευνά διακριτικά την υπόγεια ποπ δυναμική ενός κλασικού οργάνου και σφραγίζει τα ευρήματα φαρδιά-πλατιά με την προσωπικότητά της. Την οποία δεν απώλεσε ποτέ από τα χρόνια των Rasputina έως σήμερα.



Ο έντονος συναισθηματικός κόσμος των χορδών της (όπως διαμορφώθηκε κατά τη διάρκεια της θητείας της με τους Antony Αnd The Johnsons), οι δωρικές δομές με τα ιντερμέδια των αυτοσχεδιασμών στα οποία την οδηγεί η δεξιοτεχνία της, μα και τα ήπια ηλεκτρονικά στοιχεία –ακόμα πιο ήπια από τα τελευταία της δισκογραφικά πονήματα– είναι όλα παρόντα και στο Temporal. Ένα άλμπουμ 7 σημείων, προορισμένων να επενδύσουν χοροθεατρικές παραστάσεις.

Αυτό είναι και το δεύτερο στοίχημα που κερδίζει εδώ η Kent: να χαρίσει το πολυπόθητο «αυθύπαρκτο» σε συνθέσεις με σκηνικό φόντο.

Δεν λείπουν βέβαια οι νυγμοί επικού στόμφου –για παράδειγμα στο εναρκτήριο 12άλεπτο ταξίδι του "Last Hour Story"– πλην όμως αυτός συγχωρείται, λόγω του κλασικότροπου του είδους· άλλωστε δεν φτάνει ποτέ σε σημεία. Στο "Imbalance" και στο "Floating City" η Kent εκτελεί μερικές ευπρόσδεκτες ασκήσεις ισορροπίας στα βραχώδη όρη της techno υφολογίας, ενώ στην πιανιστική κατακλείδα του "Crepuscolo" συμπυκνώνεται όλος ο εσωτερικός της διάλογος με το παρόν, το μέλλον και την ίδια την προσωρινότητα της ύπαρξης.

Στο Temporal η Julia Kent βρίσκεται λοιπόν να επιπλέει σ’ ένα παζλ συναισθημάτων, τα κομμάτια του οποίου ενώνει η αρμονική οικειότητα του ήχου της. Αξίζει και πάλι να κολυμπήσουμε μαζί της.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

Iron Griffin - Curse Of The Sky

Χρυσόστομος Τσαπραΐλης

Hozier - Wasteland, Baby!

Μιχάλης Τσαντίλας

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Η PJ Harvey σε ένα Κελί γεμάτο Κόσμο

Ακούστε το καινούριο της τραγούδι

Tyler Christ Superstar

Ο ενθουσιασμός της στήλης για την επιστροφή του Tyler The Creator, οδήγησε σε διαξιφισμούς με την…

Ólafur Arnalds

Η πρώτη του συναυλία στην Ελλάδα ήταν στην πραγματικότητα ανάπτυξη αισθητικής γλώσσας και…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

The KVB - 10 αγαπημένοι δίσκοι

Συνδυάζοντας την αγάπη τους για το post-punk των 1980s και τα ηλεκτρονικά των 1990s, το λονδρέζικο…

10 αγαπημένα άλμπουμ για τους The BitterSweet

Τέλη του 2018, κυκλοφόρησαν ψηφιακά το νέο τους άλμπουμ The Age Of New Delirium –σύντομα δε θα…

40 χρόνια από το Lodger του David Bowie

Ξεκομμένο από την περίφημη «Τριλογία του Βερολίνου», υπήρξε ένα από τα πιο περιφρονημένα του…

Σκότωσε το διαδίκτυο τις μεγάλες μπάντες; Ή απλά δεν βγαίνουν πια;

Στο σημερινό περιβάλλον, οφείλεις να σκάψεις βαθιά. Και να έχεις πλέον κατά νου, ότι η «καθαρότητα»…

«Ανεξάρτητη» μουσική, για «ανεξάρτητο» σινεμά

Aς μη γελιόμαστε: όσο υπάρχει ανεξάρτητο σινεμά, τόσο υπάρχει και ανεξάρτητη μουσική. Τα πράγματα…