search

ΔΙΕΘΝΗ

Η γαλλική γλώσσα προδίδει πόντους σε έναν πάλλευκο ηχητικό εξευμενισμό της post-punk σκηνής των 1980s, που υποστηρίζεται από κοφτερές κιθάρες και διαύγεια στην παραγωγή...

Label | Sundust
Κυκλοφορία | 5/2018
Βαθμολογία | 7

Με την περίπτωση των Varsovie έχουμε ασχοληθεί ξανά στο (όχι πολύ μακρινό) παρελθόν στις σελίδες μας, παρουσιάζοντας εκτενώς το εξαιρετικό L' Heure Εt La Τrajectoire (2014): ένα αμάλγαμα κλασικότροπου post-punk με επιμεταλλωμένες ρίζες, όπου οι κιθάρες έφεραν πρωταγωνιστικό ρόλο χάρη στην ευθύβολη ορμή μιας σχολαστικής επεξεργασίας στη μίξη. Παρόλα αυτά, έστω κι αν οι κιθαριστικές ιδέες έμοιαζαν ασυνήθιστα προωθημένες, δύσκολα δύναται να υποστηρίξει κανείς πως το γαλλικό γκρουπ λοξοκοιτούσε ιδιαίτερα στο παρελθόν των μελών του. Η όλη επιμετάλλωση προήλθε δηλαδή πλειοψηφικά από τον τομέα της παραγωγής, στα πλαίσια του οποίου επιχειρήθηκε μια αναπτέρωση πτυχών καθόλα ζωογόνου ενέργειας.

Η αλήθεια βέβαια είναι πως οι Varsovie διαθέτουν σημειωτέο υπόβαθρο στην underground metal σκηνή της πατρίδας τους. Η όλη κοινοπραξία έλαβε χώρα μεταξύ δύο πρώην μελών των Forbidden Site (των Arnault Destal και Grégory Cathérina συγκεκριμένα), που ήσαν πρωτεργάτες μιας black/gothic μπάντας με έφεση στην avant-garde εσάνς. Η ίδρυση ωστόσο των Varsovie σήμαινε παράλληλα και σημαντική διαγραφή της πηγαίας στόφας του μεταλλικού ιστορικού. Οι τροχισμένες κιθάρες τους δεν θα έπρεπε έτσι να ξεγελούν τους επίδοξους ερευνητές αναφορικά με την συνύπαρξη διαδραστικών θεμελίων από ποικίλα ευρήματα της 1980s post-punk σκηνής.


Στα του Coups Εt Blessures, τώρα, οι μελωδίες φαντάζουν ευάρεστες στο παιδευμένο αυτί, τη στιγμή που η γαλλική γλώσσα προδίδει πόντους σε έναν πάλλευκο ηχητικό εξευμενισμό. Η διαύγεια της ίδιας της παραγωγής μοιάζει αξιοθαύμαστη, ενώ η κόψη της κιθάρας καταλήγει ιδανικά εναρμονισμένη με τα υπόλοιπα όργανα. Εδώ εντοπίζεται μάλιστα και μια σημειωτέα διαφορά εν συγκρίσει με το φορτισμένο L' Heure Εt La Τrajectoire, καθώς η νεανική ορμή αφήνει τη θέση της σε μια προσέγγιση μεστή σε μουσικές αποχρώσεις. Η δαντελένια φινέτσα διαδέχεται μια απροκάλυπτη μετωπική αντιμετώπιση, η οποία στόχο είχε την απόσπαση της προσοχής από την πρώτη κιόλας ακρόαση.

Η περιγραφείσα προσέγγιση φέρει ασφαλώς και τα μειονεκτήματά της –από τη στιγμή ειδικά που επιπρόσθετες προσπάθειες ακρόασης κρίνονται απαραίτητες ώστε να εντοπίσει κανείς τα βελούδινα χνάρια της. Η αρχική εντύπωση όμως δεν φαντάζει το ίδιο ζωηρή, μήτε και δροσερά νωπή. Μπορεί δηλαδή το Coups Εt Blessures να αποτελεί συνολικά την πιο ώριμη προσπάθεια των Varsovie, μα κοντοστέκει ακριβώς καταμεσής των διαφορετικών στοιχείων που το συνθέτουν. Λες και τα μέλη αποφάσισαν να ζυγίζουν επιμελώς τα στηλώματα που το οικοδόμησαν, εις βάρος μιας έκπτωσης των ενδόμυχα πιασάρικων αρετών τους.

Μικρή σημασία έχουν πάντως τα παραπάνω, όσον αφορά την ατόφια ποιότητα του δίσκου καθαυτή. Περισσότερο έχουν σχέση με τη συνύπαρξη σε έναν κόσμο αφθονίας, στα πλαίσια του οποίου ο επίδοξος ακροατής βομβαρδίζεται καθημερινά από τόνους αφιλτράριστης πληροφορίας. Διανύοντας μια εποχή όπου σπανίως δαπανεί κανείς ουσιαστικό χρόνο στη βαθύτερη αφομοίωση ενός μουσικού έργου, οι επικαλυμμένες προθέσεις ενδέχεται να προσπεραστούν, χάριν των υποβολούμενων επιταγών μιας σύντομης ναρκωτικής δόσης. Είναι πλέον γεγονός άλλωστε ότι όλοι γραπώνονται από το «quick fix» των καιρών μας, αγνοώντας στιγμές, τραγούδια ή και ολόκληρους δίσκους έτσι όπως επιχειρούν να προλάβουν τους δείκτες ενός ρολογιού που νοερά «τρέχουν».