search

ΔΙΕΘΝΗ

Το «μαγικό χέρι» του διάσημου ποπ παραγωγού Greg Kurstin δεν απέδωσε, τους περιβόητους guests πρέπει να διαβάσεις τα credits για να τους βρεις, αν ωστόσο αφιερώσεις χρόνο θα ακούσεις πλούσιες μελωδίες και καλόγουστες 1970s αναφορές...

Label | RCA
Κυκλοφορία | 9/2017
Βαθμολογία | 6

Στις μουσικές ανασκοπήσεις που έγιναν στα ελληνικά sites για το 2017, οι περισσότεροι συμφώνησαν για τη συναυλία της χρονιάς: δεν ήταν άλλη από την εμφάνιση των Foo Fighters στο Ηρώδειο (δείτε τι είχε γράψει ο Τάσος Μαγιόπουλος, εδώ). Στις ίδιες ανασκοπήσεις, η 9η κυκλοφορία του αμερικάνικου γκρουπ απουσιάζει από όλες σχεδόν τις λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ του 2017. Το ίδιο συμβαίνει και στις αντίστοιχες του εξωτερικού. Τυχαίο;

Από την άλλη, ο αγαπημένος μας μουσικός μαϊντανός Dave Grohl φρόντισε να κάνει ό,τι πέρναγε από το χέρι του για να κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον, πριν την κυκλοφορία του Concrete And Gold. Αρχικά με τις διάφορες σκέψεις του να ηχογραφήσει το άλμπουμ μπροστά σε 20.000 θεατές –μόνο που τον πρόλαβε η PJ Harvey, κάνοντας κάτι αντίστοιχο. Μετά, με τη συμμετοχή του διάσημου ποπ παραγωγού Greg Kurstin (Adele, Lily Allen, Kelly Clarkson), ο οποίος δεν είχε ξανακάνει ποτέ αντίστοιχη δουλειά με rock συγκρότημα. Και, στη συνέχεια, κάνοντας νύξη για τα pop ονόματα που θα έρχονταν ως καλεσμένοι στο άλμπουμ, ιντριγκάροντας ακόμα περισσότερο την περιέργειά μας. Τελικά  ήταν ο Justin Timberlake, ο Shawn Stockman των Boyz II Men, η Alison Mosshart των Kills και ο Paul McCartney, που παίζει ντραμς(!!) στο "Sunday Rain". 



Δεν χρειαζόταν λοιπόν πολύ για να καταλάβουμε ότι το Concrete And Gold θα ήταν ένα hard rock άλμπουμ με pop ευαισθησίες, κάπως σαν τους Motörhead δηλαδή, αν είχαν ηχογραφήσει το Sgt. Pepper's. Στο ξεκίνημα, το "T-Shirt" βρίσκει τους Foo Fighters να ντύνονται Queen, ενώ το “Run” αποδεικνύει για μία ακόμα φορά το ταλέντο του Grohl να γράφει πιασάρικες συνθέσεις: δεν είναι τυχαία η πρόταση για Grammy, κι ας μην είναι παρά ένα απλό hard rock τραγούδι. Το “Make It Right” αρχίζει με τσαχπίνικο ρυθμό στα ντραμς και, σε συνδυασμό με το παιχνιδιάρικο riff, θυμίζει λίγο Led Zeppelin. Το “The Sky Is A Neighborhood” δεν μου άρεσε όταν το πρωτάκουσα, αλλά έπιασα τον εαυτό μου να σιγομουρμουρίζει τη μελωδία σε άσχετες στιγμές. Η περίπου μπαλάντα "Happy Ever After (Zero Hour)" δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, ο Taylor Hawkins αναλαμβάνει τα φωνητικά στο "Sunday Rain" φέρνοντας μια αίσθηση από Beatles, ενώ στο κλείσιμο το "Concrete And Gold" ακούγεται σαν κομμάτι από την ψυχεδελική περίοδο των Pink Floyd, κάτι οπωσδήποτε ασυνήθιστο για τα Foo Fighters δεδομένα.

Γενικά, τα τραγούδια ξεκινούν με pop διαθέσεις και κάπου στη μέση γκαζώνουν, αποκτώντας πιο rock χαρακτήρα. Σε μερικά, όπως στο “Dirty Water”, η συνταγή πετυχαίνει, σε άλλα όμως όχι και τόσο (για παράδειγμα στο "Arrows"). Κάπως έτσι, πάντως, φτιάχνεται το εξής παράδοξο: συνολικά μου άρεσαν 2-3 τραγούδια, τα οποία ενδεχομένως θα τα παίζουν και για καιρό στις συναυλίες, ωστόσο όλα σχεδόν διαθέτουν τις ενδιαφέρουσες στιγμές τους. Το άλμπουμ χάνει σε αμεσότητα, συγκρινόμενο με παλιότερες κυκλοφορίες της μπάντας, αν όμως του αφιερώσεις χρόνο θα ακούσεις πλούσιες μελωδίες και αρκετές καλόγουστες αναφορές στα συγκροτήματα των 1970s που αγαπάει ο Grohl. Το «μαγικό χέρι» του παραγωγού/συνθέτη Greg Kurstin δεν έδωσε πάντως το κάτι παραπάνω, ενώ, για να καταλάβεις την παρουσία των περιβόητων guests, θα πρέπει τελικά να διαβάσεις τα credits, αφού μόνο η κολλητή του Grohl, η Alison Mosshart, κάνει αισθητή την παρουσία της στο "La Dee Da".

Τίποτα πάντως από αυτά δεν εμπόδισε το Concrete And Gold να γίνει νούμερο 1 σε δεκάδες χώρες και να βρεθεί προτεινόμενο για αρκετά βραβεία. Άλλωστε, ανεξάρτητα από το αν οι Foo Fighters έβγαλαν ή όχι καλό άλμπουμ, παραμένουν ένα από τα πιο διασκεδαστικά συγκροτήματα που μπορείς να δεις live. Κάτι που εμένα προσωπικά, μου φτάνει...

 

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 3: Manowar + Rhapsody Of Fire, Imperia, Battleroar

Το άκαμπτο μέταλλο της φωνής του Eric Adams και η αρχηγική στόφα του Joey DeMaio έκαναν τους…

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Pink Floyd - Wish You Were Here [1975]

Αντί να μπουν στο στούντιο για το «επόμενο μεγάλο αριστούργημα» μετά το The Dark Side Οf Τhe Moon,…

Δείτε το πρώτο trailer της κινηματογραφημένης συναυλίας των Cure στο Λονδίνο

Μια γεύση από το τι περιμένει και μας τον Ιούλιο, στο Ejekt Festival; 

Η βρετανική μουσική στα 2010s: 10 δίσκοι που ξεχώρισαν

Η στήλη επιλέγει τον καλύτερο βρετανικό δίσκο για κάθε χρονιά της τρέχουσας δεκαετίας, από το 2010…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 1: From Jimmy to Iggy, 1947-1970

Είναι ο πρώτος που έκανε stage diving σε μια συναυλία στο Ντιτρόιτ, ο πρώτος που αποφάσισε πως έχει…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 4: τα 1990s και η νέα χιλιετία

Η "Candy", η επανασύνδεση των Stooges, τα γαλλικά ρομάντσα...

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 5: Στα άκρα του Iggy

Όταν φτάνει η Μερσεντές που τον φέρνει και κάνω το λάθος να του ανοίξω την πόρτα κρατώντας στο άλλο…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 3: Η δεκαετία του 1980 –περισσότερο ...Pop, παρά Iggy;

Στην προσπάθεια του να γίνει εμπορικός, έκανε ίσως τους πιο αντι-εμπορικούς δίσκους της καριέρας…

Αφιέρωμα Iggy Pop, μέρος 2: τα 1970s

Το ροκ των Stooges είναι μια άμορφη μάζα από ακατέργαστο θόρυβο: γυμνό από στολίδια, αλλά…