search

ΔΙΕΘΝΗ

Ο ντράμερ των Deerhunter εκθέτει τις προσωπικές του ανησυχίες με ένα δισκογραφικό ντεμπούτο που έχει διαστρεβλωμένη pop βάση, μα τελικά λειτουργεί σαν βαλβίδα αποσυμπίεσης...

Label | Geographic North
Κυκλοφορία | 7/2017
Βαθμολογία | 6

Μετά τους Bradford Cox (Atlas Sound) και Lockett Pundt (Lotus Plaza), έφτασε η στιγμή και για τον ντράμερ των Deerhunter, Moses John Archuleta, να ξεφύγει από το πλαίσιο της μητρικής μπάντας, ώστε να δουν το φως της δημοσιότητας οι προσωπικές του ανησυχίες μέσα από το πρότζεκτ Moon Diagrams και το άλμπουμ Lifetime Of Love.

Προερχόμενο από μια μακρά περίοδο 10 χρόνων και χωρισμένο ουσιαστικά σε 3 φάσεις –και σε ανάλογες συναισθηματικές ανακατατάξεις (άλλοτε σκληρές και διχαστικές και άλλοτε λυτρωτικές)– το υλικό του άλμπουμ, έχοντας ως αφετηρία μια διαστρεβλωμένη pop βάση, επεκτείνεται σε ποικίλες κατευθύνσεις· κάποιες φορές με χαρακτηριστική επιτυχία, άλλες χωρίς να εντυπωσιάζει.

Εκεί για παράδειγμα που το “Blue Ring” παίζει με τα ρυθμικά κουτιά και τις ατμόσφαιρες δημιουργώντας ένα φιλόξενο και ζεστό ambient σύμπαν, στο πιο χορευτικό “Nightmoves” η μονοτονία υπερισχύει της μινιμαλιστικής απλότητας και το προβλέψιμο της επαναληπτικότητας. Ή, παρόλο που το “Moon Diagrams” αναφέρεται εύστοχα στη σκοτεινή 4AD pop των 1980s, το “Magic Killer” έχει όλο το tech-house στυλ που θα συναντήσει κανείς σε άπειρες παροντικές κυκλοφορίες, αλλά δυστυχώς όχι και τη χάρη.

Το εναρκτήριο και κατά κύριο λόγο ηχογραφημένο σε καθεδρικό ναό “Playground” μόνο ως intro καθίσταται λειτουργικό, παρ’ όλες τις καλές προθέσεις να αναπαράγει τον κόσμο των David Lynch και Angelo Badalamenti. Η σκοτεινή πάλι ambient techno του “The Ghost And The Host”, επηρεασμένη από το χειμωνιάτικο Βερολίνο, καταφέρνει να σε κερδίσει, χωρίς όμως να σε θαμπώσει.

Τέλος, το “Bodymaker” θυμίζει αυτές τις συνθέσεις που 20 χρόνια πριν έβαζαν σιγά-σιγά τον όρο electronica στον μουσικό χάρτη εκείνων που μέχρι τότε άκουγαν μόνο κιθάρες, ενώ το “End Of Heartache” είναι ένα όμορφο, κιτς, disco pop κομμάτι, το οποίο δικαιώνει τον δημιουργό του –και το γεγονός ότι του βγήκε εντελώς αβίαστα ως σύνθεση. Οι New Order και ο Arthur Russell που αναφέρονται ως επιρροές, σίγουρα θα χαμογελούσαν ακούγοντάς το.

Λειτουργώντας περισσότερο ως βαλβίδα αποσυμπίεσης από τη rock δεξαμενή των Deerhunter, το Lifetime Of Love εκθέτει στους ακροατές και τις υπόλοιπες πτυχές του Moses John Archuleta, χωρίς (φαντάζομαι) να προσδοκεί κάτι το συγκεκριμένο. Είναι ένα αρκετά ξεκάθαρο deal, πάντως, από το οποίο κανένας δεν πρόκειται να βγει χαμένος.