search

ΔΙΕΘΝΗ

Label | Trouble In Mind
Κυκλοφορία | (3/2013
Βαθμολογία | 7

…Και ξαφνικά, σαν να ήσουν πολλές μέρες μέσα στο σπίτι με κατεβασμένα τα στόρια, ανοίγεις την πόρτα και ο χειμώνας έχει εξαφανιστεί, λες και τον ρούφηξε η άνοιξη. Μια δροσερή αύρα μπαίνει και ο χώρος γεμίζει ευωδιά από λουλούδια, χώμα και ουρανό, καθώς το ντεμπούτο ενός νεαρού Ολλανδού παίζει και ξαναπαίζει στο στερεοφωνικό –κι εσύ προσθέτεις κάθε φορά παραμέτρους τις οποίες δεν είχες προσέξει πριν.

Ο 24χρονος Jacco Gardner γράφει στο Cabinet Of Curiosities μελωδίες που θα μπορούσαν να βρίσκονται στον πρώτο (και μοναδικό) δίσκο μιας ψυχεδελικής ποπ μπάντας που υπήρξε διάττοντας αστέρας στη δεκαετία του 1960• έναν δίσκο με μουσικές οι οποίες χάθηκαν στον χρόνο, αποτελώντας την πεμπτουσία εκείνης της εποχής. Εποχή που ο νεαρός τραγουδοποιός φαίνεται να έχει μελετήσει με ατελείωτες ακροάσεις βινυλίων της ψυχεδελικής αλλά και της folk σκηνής. Μετά λοιπόν από πολύ ανάλυση και μπόλικες ακροάσεις, ο Gardner δείχνει ότι ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει ποπ αρμονία, χτίσιμο της μελωδίας, δομή και τελικά ενορχήστρωση, σε ένα άλμπουμ όπου τα τραγούδια φτιάχνουν μια δίνη και χορεύουν γύρω από σένα.

Επηρεασμένος από την αγγλική ποπ μουσική του ’60 –από τις αρμονίες των Beatles και των Zombies, μέχρι τη μελαγχολική και σαρκαστική ψυχεδελοφόλκ του Syd Barrett– o Ολλανδός φέρνει στο σήμερα, με έξυπνη ενορχήστρωση, ένα κράμα μελωδιών που μοιάζουν να βγαίνουν από εγκαταλελειμμένο λούνα παρκ, το οποίο ζωντανεύει ξανά για μία βραδιά. Εκεί λοιπόν όπου η baroque pop συναντά την ψυχεδέλεια με μπόλικα κρουστά και με ρυθμικά ντραμς (όπως τα έπαιζαν οι Christie στο “Yellow River”), με ακουστικές και ηλεκτρικές κιθάρες, mellotron, τσέμπαλο και πιάνο, με φλάουτο και organ (έτσι όπως ακούγεται στο “Strawberry Fields Forever”), με reverb και όμορφες φωνητικές αρμονίες, εκεί δημιουργείται ένα μυστηριακό σκηνικό σχεδόν παραμυθένιο. Το οποίο απεικονίζεται περίφημα στο εξώφυλλο του Cabinet Of Curiosities.

Αυτό που, προς το παρόν,  διαχωρίζει τον Jacco Gardner από τους υπόλοιπους μουσικούς είναι η φρεσκάδα η οποία διατρέχει τα τραγούδια του και ο αριστοτεχνικός τρόπος με τον οποίον σερβίρει ένα φαγητό που όλοι ξέρουμε ότι έχει μείνει στο ψυγείο για πολλές δεκαετίες. Ο νεαρός Ολλανδός έχει λοιπόν όλα τα φόντα να κάνει τη διαφορά, ειδικά μέσα σε ένα πλαίσιο γενικευμένου revival. Αρκεί να μην αναπαυθεί στις δάφνες του και στη βολική πρώτη ύλη του παρελθόντος.