search

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Παρότι καλοστημένο, με αξιόλογη παραγωγή και με καλές στιγμές, μοιάζει ανήμπορο να ξεφύγει από μια πολύπλοκη, ελιτίστικη pop, η οποία περισσότερο εκβιάζει τον εντυπωσιασμό, παρά τον κερδίζει...

Label | United We Fly
Κυκλοφορία | 11/2018
Βαθμολογία | 6

«Είναι ίσως η καλύτερη στιγμή στη ζωή μου, που αισθάνθηκα απόλυτη σύνδεση μεταξύ αυτού που θέλω να εκφράσω και της ικανότητάς μου να το εκφράσω». Αυτό πιστεύει ο Theodore για το νέο του άλμπουμ Inner Dynamics· το οποίο αν μη τι άλλο δικαιολογεί τον τίτλο του και –εν μέρει– τον δικαιώνει.

Ήδη δηλαδή από την πρώτη κιόλας ακρόαση, το Inner Dynamics διατρανώνει τον ενθουσιασμό του δημιουργού του για μια πρώτη, πραγματικά ώριμη, περίοδο συνθετικής εργασίας, καθώς και τον πόθο του να ενσωματώσει τους καρπούς της αξιοσημείωτης (για τα ελληνικά δεδομένα) διεθνούς αναγνώρισης που έλαβε η προηγούμενη δουλειά του It Is But It’s Not (2015, δείτε εδώ) σε ένα concept album. Με το οποίο φιλοδοξεί –κατ’ ελάχιστο– να εντυπωσιάσει.



Στην πράξη, ωστόσο, τα μουσικά βέλη του κατά κόσμον Θοδωρή Πολυχρονόπουλου βρίσκουν μονάχα την περιφέρεια του στόχου. Γιατί ναι μεν το Inner Dynamics εγκιβωτίζει επιτυχώς όλη τη μέχρι σήμερα εμπειρία, χαρίζοντας τα προσδοκώμενα «διαπιστευτήρια» ωριμότητας, όμως άλλοτε ένα μικρό μπέρδεμα εδώ ή/και μια μικρή επιτήδευση πιο πέρα, περισσότερο τελικά εκβιάζουν τον εντυπωσιασμό, παρά τον κερδίζουν.

Ημιαπόκοσμα φωνητικά, «κινηματογραφικά» πλήκτρα και synths, ολίγη από Sigur Rós και post αποήχοι. Ο Theodore σκηνοθετεί εδώ μια συνομιλία μεταξύ διαφορετικών πλευρών του εαυτού του και της μουσικής του προσωπικότητας, στοχεύοντας στη λυτρωτική έκλυση μιας εσωτερικής ενέργειας. Παρότι όμως καλοστημένο, με αξιόλογη παραγωγή και με ωραίες στιγμές –όπως το "Disorientation", στο ημίφως του οποίου συμπλέκονται γοητευτικά η κληρονομιά της κλασικής παιδείας του Theodore με τα post ακούσματά του– το Inner Dynamics μοιάζει ανήμπορο να ξεφύγει από μια πολύπλοκη, ελιτίστικη pop, που δείχνει φτιαγμένη για να γοητεύσει συγκεκριμένες αγορές του εξωτερικού.

Έτσι, ο δίσκος γίνεται πεδίο όπου συγκρούονται δύο διαφορετικές πραγματικότητες. Από τη μία, υπάρχει όντως μια κοινή υφή στις μουσικές δυναμικές που προσπαθούν να χωρέσουν εδώ –συνθήκη αναγκαία, μα και καλοδεχούμενη για τις ανάγκες ενός conceptual album. Από την άλλη, χάνεται στη συνέχεια ο προσανατολισμός, με αποτέλεσμα να μένεις με μια δουλειά που ίσως ακούσεις μία φορά μονορούφι, στην οποία όμως δεν θα επιστρέψεις εύκολα σε βάθος χρόνου.

ΔΗΜΟΦΙΛΕΣΤΕΡΑ ΑΛΜΠΟΥΜ

HOT ΣΗΜΕΡΑ!

Release Athens 2019 μέρα 8: Alice In Chains + 1000mods, Fu Manchu, Puta Volcano, Monovine

Παρότι ο Layne Staley δεν είναι πια μαζί μας, στην Πλατεία Νερού έδωσαν το παρών αρκετοί από όσους…

Οι Korn ξαναγυρνούν

Ακούστε το ολοκαίνουριο τραγούδι "You’ll Never Find Me"

Dead Can Dance: Mε πολύ λίγους ανθρώπους έρχεσαι αληθινά κοντά. Και δεν είναι πάντα ευχάριστη εμπειρία...

Οι Dead Can Dance επιστρέφουν στην Ελλάδα μετά από κάμποσο καιρό, για 2 συναυλίες σε Θεσσαλονίκη…

Summer Nostos 2019: Andrew Bird

Μπροστά σε πενιχρό, αλλά και κάπως αχάριστο πλήθος, έδειξε γιατί μπορεί και μπλέκει τόσο πετυχημένα…

Horace Silver / Silveto Records

Το κλασικό modal μοτίβο του σπουδαίου Αμερικανού πιανίστα αποκτά πιο soulful αίσθηση και ανακατεύει…

ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΑ

Rolling Thunder Revue: A Bob Dylan Story

To νέο ντοκιμαντέρ του Μάρτιν Σκορσέζε για την περιοδεία που έκανε ο Bob Dylan τη σαιζόν 1975/1976…

Manowar 1982-1984: (σχεδόν) 4 δίσκοι Αστίλβωτου Ατσαλιού

Πολλά μπορεί να προσάψει κανείς στο πιο αναγνωρίσιμο συγκρότημα του επικού metal, όμως τα πρώτα…

Hipsters: Τα Ιndie Παιδιά του Κατεστημένου

Πολιτικά ασπάζονται τον φιλελευθερισμό, κοινωνικά προέρχονται κυρίως από τη μεσαία τάξη και…

Nirvana: 30 χρόνια από το Bleach

Το ντεμπούτο. Αρχικά άνευ συμβολαίου, αργότερα ελαφρά αποκηρυγμένο από τη μπάντα, τελικά απαραίτητο…