search

ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Label | Λουβάνα
Κυκλοφορία | 1/2016
Βαθμολογία | 7

Αν το όνομα του Λευτέρη Μουμτζή σάς ακούγεται γνωστό, δεν κάνετε λάθος. Πρόκειται για τον άνθρωπο πίσω από τις πενιές των Τρίο Τεκκέ, αλλά και τον ενσαρκωτή της καλλιτεχνικής περσόνας J.Kriste, Master Of Disguise. Ο Κύπριος στην καταγωγή μουσικός έχει αποδειχθεί πραγματικός κυρίαρχος των καλλιτεχνικών μεταμφιέσεων και μεταμορφώσεων, κάνοντας τις αποστάσεις ανάμεσα στα διάφορα στυλ με τα οποία έχει κατά καιρούς καταπιαστεί να μοιάζουν αστείες.


Επιλέγοντας να κυκλοφορήσει για πρώτη φορά έναν δίσκο υπό το κανονικό του όνομα, ο Μουμτζής μοιάζει να θέλει να απογυμνώσει την τέχνη του από την πληθωρικότητα που τη χαρακτήριζε παλαιότερα, αρκούμενος στα απλά και ουσιαστικά. Σε αυτό το συμπέρασμα μοιάζει να συντείνει και ο τίτλος του άλμπουμ, αφού η ευτυχία που ευαγγελίζεται συνδέεται με την επιστροφή στην απλότητα και στις βασικές χαρές της ζωής.

Είναι λοιπόν μια γενικότερη οικονομία στα μέσα που χαρακτηρίζει το Now Happiness. Μια κιθάρα ή ένα πιάνο και κάποιες σκόρπιες παρεμβάσεις από φωνητικά, κρουστά και άλλα όργανα συνοδεύουν τις απλές και ιδιαίτερα όμορφες μελωδίες του Μουμτζή, δίνοντας χώρο στη φωνή να μεταφέρει ξεκάθαρα μηνύματα και ερωτήματα γύρω από τα θεμελιώδη ζητήματα της ζήσης: τη θέληση για ανανέωση, την πνευματικότητα, την αλήθεια, τη συντροφικότητα. Ο «κενός» χώρος, πάντως, κάθε άλλο παρά άχαρος αποδεικνύεται, καθώς οι αδρές γραμμές που τον διασχίζουν διαθέτουν εικονοπλαστική ικανότητα, έτοιμη ανά πάσα στιγμή να στήσει κινούμενα τοπία με τη βοήθεια της φαντασίας.

Είτε αποτελεί προϊόν προσπάθειας επαναπροσδιορισμού, είτε φτιάχτηκε από ανάγκη για μια πιο ευθεία επικοινωνία, το Now Happiness είναι ένας θαρραλέος δίσκος, από την άποψη ότι σκάει μπροστά σου έχοντας προηγουμένως εναποθέσει στο πλάι όλα τα δυνατά χαρτιά που μπορεί να εκμεταλλευτεί ένα συγχρονο ηχογράφημα για να επιβληθεί. Το ότι παρά ταύτα καταφέρνει να σε καθίσει κάτω και να τον ακούσεις, έχει σαφώς να κάνει με την τραγουδοποιητική ικανότητα του δημιουργού του, αλλά και με τη διάθεσή του να ανοιχτεί και να αφεθεί.

Όσο για το γεγονός ότι είναι από τις λίγες αγγλόφωνες ηχογραφήσεις της ευρύτερης εγχώριας παραγωγής που δεν σε βάζει στιγμή να σκεφτείς πώς θα ήταν με ελληνικό στίχο, αυτό θα πρέπει να θεωρηθεί ως ένα διόλου ευκαταφρόνητο μπόνους.